بهت پیله کردم نمیمونی پیشم

بهت پیله کردم نمیمونی پیشم
نه میمیرم اینجا نه پروانه میشم

از عشق زیادی تو رو خسته کردم
تو دورم زدی خواستی دورت نگردم

بازم شوری اشک و لب های سردم
من این بازیو صد دفه دوره کردم

نه راهی نداره گمونم قراره
یکی دیگه دستامو تنها بذاره

دیگه توی دنیا به چی اعتباره
کسی که براش مردی دوست نداره

من و بغض و بارون,سکوت خیابون
دوباره شکستم چه ساده چه اسون

به پاتم بسوزم تو شمعم نمیشی
تو حوای دنیای ادم نمیشی

غرورت گلومو به هق هق کشیده
آدم که قسم خورده اشو دق نمیده