این روز‌ها بهانه بیشتر می‌‌گیرم

این روز‌ها بهانه بیشتر می‌‌گیرم
قرص زیاد میخورم ( مسکن ... چه تسکینی ؟؟)
قهوه‌هایم را تلخ تر میخورم
بد و بیراه میگویم
به همه ... به زمین و زمان ...به تو ... به جای خالی‌ِ تو
به مادرم (که با تردید ... می‌‌ایستد و میگذارد چهار چوبِ در قابش کند)
به عکس‌هایی‌ که خودم با دست‌های خودم گرفتم و حالا نگاهشان می‌کنم
به عکس‌هایی‌ که دیگری از تو خواهد گرفت و من هرگز نخواهم توانست نگاهشان کنم

این روز‌ها در حسرتم
در حسرتِ نامه‌هایی‌ که باید بنویسم ( و نمی‌‌نویسم)
در حسرت نامه‌هایی‌ که باید بنویسی‌ ( و نمی‌‌نویسی)
در حسرت شعر‌هایی‌ که هر واژه‌اش میشد برای تو باشد و دیگر ... ( هست ... هست ... هنوز هم هست )

این روز‌ها بهت زده ام
چطور میشود همه کسِ یک نفر باشی‌
و از لحظه‌ای تا لحظه ی دیگر ، دیگر هیچ چیزی برایش نباشی‌ ؟؟ چطور می‌‌شود یک نفر همه کس زندگیت باشد
حتی اگر خودش دیگر نباشد ؟

این روز‌ها در جوابِ ساده‌ترین سوال‌ها مانده ام
بی‌خود نیست که بهانه میگیرم
و قرص میخورم
و بد و بیراه ... و بهت و .......حسرت
.... و هزار دردِ بی‌درمانِ دیگر ..... .

#نیکی‌_فیروزکوهی