علامه مجلسی در این باره می‏نویسد:

علامه مجلسی در این باره می‏نویسد:

«یک روز رسول‏خدا (ص) همسر مهربانش را خواست. او را در کنار خود نشاند و فرمود:

«این جبرئیل است که می‏گوید، اسلام شروطی دارد: اوّل، اقرار به یگانگی خداوند. دوم، اقرار به رسالت رسولان. سوم، اقرار به معاد و عمل به اصول شریعت و احکام آن. چهارم، اطاعت اولی الامر و ائمه طاهرین از فرزندان او همراه با برائت از دشمنان آن‏ها.»

در پی این فرمایش پیامبر (ص) خدیجه (س) به همه آن‏ها اقرار کرد و یک به یک تصدیق فرمود. در مورد امیر مؤمنان علی (ع)، رسول‏اکرم (ص) به خصوص به خدیجه (س)فرمود:

«هو مولاک و مولی المؤمنین و امامهم بعدی»

علی مولای تو و مولای مؤمنان و امام آن‏ها پس از من است.

رسول گرامی بعد از آن که عهد اکید از خدیجه (س) گرفت، اصول و فروع، واجبات و محرمات را به وی آموخت. آن گاه، دست خود را بالای دست امیر مؤمنان علیه‏السلام گذاشت و خدیجه علیهاالسلام دست خود را بالای دست پیامبر علیه‏السلام گذاشت و به این صورت بیعت کرد.

از حدیث «ما کمل من النساء الا اربعة آسیه بنت مزاحم، مریم بنت عمران، خدیجه بنت خویلد و فاطمه بنت محمد»

هم ظاهر می‏شود که آن بانوی بزرگوار به تمام اصول و فروع دین اسلام ایمان آورد.

ریاحین الشریعه، ج 2، ص 209، نقل از بحارالانوار، ج 6.