🐨: سلام! روز بخیر. آن‌یوهاسه‌یو. واقعاً ازتون ممنونم که ا

🐨: سلام! روز بخیر. آن‌یوهاسه‌یو. واقعاً ازتون ممنونم که اومدین. خب… اِم… خیلی وقته که دیگه سخنرانی نکرده بودم. پس، آره…
سلام، من RM هستم.
این اولین تجربه‌ی من به‌عنوان هم‌کیوریتوره و راستش یکم استرس دارم. خب، بریم شروع کنیم.
اول از همه باید بگم که من کلاً آدم خیلی، خیلی سردرگمی هستم. بعداً خودتون متوجه می‌شین چرا.
اوه، راستی ممنون بابت موسیقی، مرسی.
فکر کنم این سخنرانی رو حدود ده بار بازنویسی کردم. ولی عجیب اینه که هرچی بیشتر روش کار می‌کردم، بیشتر گیج می‌شدم؛ درست مثل همیشه.
آشنایی من با هنر از هشت سال پیش شروع شد، وقتی برای اولین بار شروع کردم به رفتن به موزه‌ها.
البته اون موقع حتی تصورشم نمی‌کردم یه روز همچین جایی وایسم و همچین کاری انجام بدم.
توی این سال‌ها خیلی درباره‌ی چیزهایی مثل «شخصی و جهانی»، «شرق و غرب»، «مدرنیسم و هنر معاصر» فکر کردم و حرف زدم.
ولی حالا که نمایشگاه واقعاً آماده‌ی افتتاحه، یهو از خودم پرسیدم:
«اصلاً این چیزها واقعاً مهمن؟»
شاید در نهایت تنها چیزی که مهمه این باشه که نمایشگاه، همین‌طوری ساده، خوب و تازه و جالب باشه.