من آمدم...

من آمدم...
دلم عجیب برای این سایت و آدم هایش تنگ شده بود...
آدم هایی که تا بحثی از سیاست و مذهب نکنند با هم خوبند...
اما وای به حال آن روز که نظر سیاسی یا مذهبیشان متفاوت باشد آن جاست که بیخیال انسانیت میشوند و تمام اخلاق و معرفت پیامبر و معصومین را فراموش کرده و تنها به فکر خرد کردن یکدیگرند.
اصلا مگه ما سیاست مداریم که مثل سیاسیون بخواهیم همدیگر را تضعیف کنیم ؟! اصلا رنگ و خروش رود نیل و نوای بی نوایان و وسعت نوشته های ناطق و دروغ های پینوکیو به من چه؟مگر خودم کم بی اشکالم که صبح تا شب مثل بعضی خود برتر بین ها دنبال پیتوک حریفم برای شکستش باشم؟
چقدر داستان حلاج را دوست دارم ...او أنا الحق میگفت اما مخالفینش خودرا حق میدانستند!
این بار آمده ام حلاج صفت باشم ...بگذار بگویند کافرم،بی دینم و من تنها برای مشرکان خدا زار میگریم...بگذریم.
خدایا هرکه مرا قبل این خوار کرد ببخش و من را به الفاظ تند و کوبنده ام مورد آمرزش خود قرار ده...خدایا قدرت بخشش من را نزدیک پیامبرت محمد (ص) کن که فرمود: الیوم،یوم المغفرة و چه کسانی را که ما در عصر خود گردن میزنیم بخشید.خوشا به حال چنین قلب بی کینه ای .
به راستی ظاهر چه کسی چه در دنیای واقعی و چه در دنیای مجازی خبر از باطن او میدهد؟فقط خدا از تمام حال بندگانش خبر دارد و بس...
چه بسیار به ظاهر مومن ها که با گذشت زمان بوی گند کفرشان بلند شد و چه بسیار به ظاهر بی دین ها که در خلوتشان فرشته بر آن ها سجده میکند.
بخش سیاست این سایت من را یاد این جمله از امام محمد غزالی انداخت که میگفت: من در اروپا مسلمان ندیدم ولی مسلمانی چرا ...در این جا مسلمان دیدم ولی مسلمانی نه!
بچه مذهبی و روشن فکر زاده ی ذهن ماست ...مگر مدهبی روشن فکر یا روشن فکر مذهبی نداریم؟8سال دفاع مقدس پر بود ازین ادم ها با اختلاف نظر های گوناگون اما در بینشان دو دستگی دیدید؟
چقدر ساده سیاست اخلاق و مرام مارا گرفت.
نه کسی را در این جا شبیه امام مورد علاقه اش دیدم نه خودم را شبیه امام و پادشاه بزرگ و نیک منش ایران.
من امروز دست دوستیم را به سوی همه دراز میکنم به سوی انکس که ادب را برای خودش حکم کرده است مثل نسترن خانم ،اقا محمدرضا.این هارا میشناسید؟سلیقه و نظرمان زمین تا اسمان با هم فرق میکند اما دوست همیم...دست دوستیم را به سوی کسی دراز میکنم که نظر و علایق و عقیده اش برای من خوشایند نیست .
میخواهم دیگر جواب بد دهنان را ندهم و جوان مردانه مبارزه کنم.خدایا قبل از هدایتمان به راه راست به ما انسان بودن را یاد ده.
من این بار نه برای خرد کردن حریفانم بلکه برای جنگی تمام عیار و مردانه آمده ام که در آن حرمت دوستی ها و انسانیت ها شکسته نشود ...خدایا به امید تو♥