شهر آرام است مثل دیشب و شبهای قبل...

▪️ شغل: بیداری... مکانش را نمی‌داند کسی
ساعت کاری: زمانش را نمی‌داند کسی

▪️شهر: ایران! سابقه: ایثار! تحصیلات: عشق!
سن او: پیر و جوانش را نمی‌داند کسی

▪️نام: بی‌نامی! هنر: اخلاص! شهرت: بی‌نشان!
بین ما نام و نشانش را نمی‌داند کسی

▪️تیرخورده، طعنه‌خورده، باز فکر جان ماست
دردهای جسم و جانش را نمی‌داند کسی

▪️خواب از چشمش گرفته فکر فردای وطن
رنج‌های سالیانش را نمی‌داند کسی

▪️سینه‌اش صدها روایت دارد از شب‌های امن
فاتحی که داستانش را نمی‌داند کسی

▪️او که «سرباز وطن» تنها مدال فخر اوست
مرزهای پادگانش را نمی‌داند کسی

▪️آه! بعد از روضه‌ها در روضه می‌ماند دلش
آرزوی بی‌کرانش را نمی‌داند کسی

▪️زیر لب «یا لیتنا...» دارد به سمت کربلا
حاجتش، ورد زبانش را نمی‌داند کسی

▪️با شهادت همدم است و همنشین و هم مسیر
معنی اشک روانش را نمی‌داند کسی

▪️بی‌هیاهو بی‌صدا گرمِ نبردِ دیوهاست
رستمی که هفت‌خوانش را نمی‌داند کسی

▪️شهر آرام است مثل دیشب و شب‌های قبل
باز قدر قهرمانش را نمی‌داند کسی


شاعر: #حسن_اسحاقی

🗓 چهارم مهرماه روز گرامیداشت #سرباز


؛__________❤__________

#شعر #نثر
#گنجینه_ادب_فارسی
#ادبیات_فارسی #شعر_فارسی
#سرای_فارسی #آشیانه_شعر_نثر
#داستان #داستانک #حکایت #شعر_آیینی