بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول : تفسیر سوره اعراف آیه 96
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ - و اگر مردم شهرها و آبادى‌ها ايمان آورده و تقوا پيشه كرده بودند، قطعاً درهاى بركات آسمان وزمين را بر آنان مى‌گشوديم، ولى آنان آيات ما را تكذيب كردند، پس ما هم به خاطر عملكردشان آنان را با قهر خود گرفتيم.(سوره اعراف آیه 96)
نکته ها :
بَرَكاتٍ جمع بركت،به موهبت‌هاى ثابت و پايدار گفته مى‌شود، در مقابل چيزهاى گذرا. در معناى بركت، كثرت، خير و افزايش وجود دارد. بركات، شامل بركت هاى مادّى و معنوى مى‌شود، مثل بركت در عمر، دارايى، علم، كتاب و ....
سؤال :
اگر ايمان و تقوا سبب نزول بركات است، پس چرا كشورهاى كافر،وضع بهترى دارند و كشورهاى اسلامى با مشكلات فراوانى روبرو هستند؟
پاسخ :
اوّلًا آن كشورها از نظر علم و صنعت جلو هستند، ولى از نظر روحى و روانى آرامش ندارند.از اين نظرآنان نيزمشكلات فراوانى دارند.
ثانياً: اغلب كشورهاى اسلامى، تنها نام اسلام را با خود دارند و قوانين و رهنمود هاى دين اسلام در آنجا حاكم نمى باشد.
به علاوه گاهى رفاه مادّى، نوعى قهر الهى است. چنانكه قرآن مى فرمايد: فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ - چون تذكّرات الهى را فراموش كردند، درهاى همه چيز را به رويشان گشوديم تا سرمست شوند.(سوره انعام بخشی از آیه 44)
در قرآن، دو نوع گشايش براى دو گروه مطرح است:
الف) - رفاه و گشايش براى خوبان كه همراه با بركات است،لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ.
ب)- رفاه و گشايش براى كفّار و نااهلان كه ديگر همراه با بركت نيست، فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ،زيرا چه بسا نعمت ها، ناپايدار و سبب غفلت و غرور و طغيان باشد. خداوند، اين رفاه و گشايش كفّار را وسيله مهلت و پرشدن پيمانه آنان قرار داده است. بنابراين به هر نعمت ظاهرى نبايد دل خوش كرد، زيرا اگر اين نعمت‌ها براى مؤمنان باشد، مايه بركت است و اگر براى كفّار باشد، ناپايدار و وسيله قهر الهى است.
امام صادق عليه السلام فرمودند: گاهى بنده‌اى از خداوند حاجت و تقاضايى دارد و خداوند دعايش را مستجاب مى‌كند و مقرّر مى‌شود كه برآورده شود. امّا پس از آن،بنده گناهى را انجام مى‌دهد كه موجب برآورده نشدن حاجتش مى‌شود.(تفسير اثنى‌عشرى)(ادامه دارد...)
قسمت اول : تفسیر سوره اعراف آیه 96
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ - و اگر مردم شهرها و آبادى‌ها ايمان آورده و تقوا پيشه كرده بودند، قطعاً درهاى بركات آسمان وزمين را بر آنان مى‌گشوديم، ولى آنان آيات ما را تكذيب كردند، پس ما هم به خاطر عملكردشان آنان را با قهر خود گرفتيم.(سوره اعراف آیه 96)
نکته ها :
بَرَكاتٍ جمع بركت،به موهبت‌هاى ثابت و پايدار گفته مى‌شود، در مقابل چيزهاى گذرا. در معناى بركت، كثرت، خير و افزايش وجود دارد. بركات، شامل بركت هاى مادّى و معنوى مى‌شود، مثل بركت در عمر، دارايى، علم، كتاب و ....
سؤال :
اگر ايمان و تقوا سبب نزول بركات است، پس چرا كشورهاى كافر،وضع بهترى دارند و كشورهاى اسلامى با مشكلات فراوانى روبرو هستند؟
پاسخ :
اوّلًا آن كشورها از نظر علم و صنعت جلو هستند، ولى از نظر روحى و روانى آرامش ندارند.از اين نظرآنان نيزمشكلات فراوانى دارند.
ثانياً: اغلب كشورهاى اسلامى، تنها نام اسلام را با خود دارند و قوانين و رهنمود هاى دين اسلام در آنجا حاكم نمى باشد.
به علاوه گاهى رفاه مادّى، نوعى قهر الهى است. چنانكه قرآن مى فرمايد: فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ - چون تذكّرات الهى را فراموش كردند، درهاى همه چيز را به رويشان گشوديم تا سرمست شوند.(سوره انعام بخشی از آیه 44)
در قرآن، دو نوع گشايش براى دو گروه مطرح است:
الف) - رفاه و گشايش براى خوبان كه همراه با بركات است،لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ.
ب)- رفاه و گشايش براى كفّار و نااهلان كه ديگر همراه با بركت نيست، فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ،زيرا چه بسا نعمت ها، ناپايدار و سبب غفلت و غرور و طغيان باشد. خداوند، اين رفاه و گشايش كفّار را وسيله مهلت و پرشدن پيمانه آنان قرار داده است. بنابراين به هر نعمت ظاهرى نبايد دل خوش كرد، زيرا اگر اين نعمت‌ها براى مؤمنان باشد، مايه بركت است و اگر براى كفّار باشد، ناپايدار و وسيله قهر الهى است.
امام صادق عليه السلام فرمودند: گاهى بنده‌اى از خداوند حاجت و تقاضايى دارد و خداوند دعايش را مستجاب مى‌كند و مقرّر مى‌شود كه برآورده شود. امّا پس از آن،بنده گناهى را انجام مى‌دهد كه موجب برآورده نشدن حاجتش مى‌شود.(تفسير اثنى‌عشرى)(ادامه دارد...)
- ۵۴۹
- ۰۵ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
