«قوم یهود به یهودا چهارمین پسر یعقوب منتسب است. در پایان

«قوم یهود به یهودا چهارمین پسر یعقوب منتسب است. در پایان زندگی یعقوب یهودا ریاست بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین طایفه بنی‌اسراییل را به دست داشت و از آن پس قبیله او مهم‌ترین قدرت سیاسی بنی‌اسراییل به شمار می‌رفت.

در «اسطوره‌های یهودی» که «نقش مهمی» در تکوین فرهنگ و روانشناسی قوم یهودیان داشته، یهودا زیرک‌ترین و برجسته‌ترین برادران رقیب یوسف است و شخصیت او الگویی مقبول به شمار می‌رود.» (صفحه ۳۰۶)

در نمادهای اسطوره‌ای یهود، شخصیت یهودا برای نخستین‌بار در قامت پیرمردی هرزه خود را نشان می‌دهد که نادانسته با عروس خویش به گمان آن‌که فاحشه است، درمی‌آمیزد و در ازای آن مهر و زنار و عصای خود را گرو می‌دهد.

حاصل این‌پیوند دو پسر (فارص و زارح) است که نیاکان دو قبیله یهود هستند. یهودا بین پسران یعقوب، نماد دو رویی و خدعه است.

* تفاوت بنی‌اسراییل و یهود
در قرآن کریم میان واژه‌های بنی‌اسراییل و یهود تفاوتی محسوس وجود دارد. بنی‌اسراییل در قرآن، قومی است که پیامبرانی چون موسی رهبری‌شان را به عهده داشتند که در نهایت از راه موسی و سایر پیامبران روی‌گردان شدند.

واژه یهود در قرآن ناظر به مفهوم جدیدی است که از قوم یهود در سده‌های نخست میلادی شکل گرفت و نماد بارزش هم کانون‌های یهودی معاصر پیامبر (ص) است. این‌گروه به مبادلات پولی مبتنی بر رباخواری اشتغال داشتند. یهودیان در قرآن قومی به‌شدت ناسپاس و حریص به دنیا هستند و ارتباطی با ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و فرزندان یعقوب ندارند.