سفره عقد در زمان باستان چگونه بوده؟جالب است بدانید که در

سفره عقد در زمان باستان چگونه بوده؟جالب است بدانید که در ایران باستان در زمان ازدواج سفره ای به نام سفره گواه که همان سفره عقد است و شامل نگاره اشو زرتشت – کتاب اوستا و کُشتی باز نشده – شمع یا لاله یا چراغ روشن – قند سبز- گلدان گل و سرو – نقل وشیرینی – انارشیرین – یک تخم مرغ – یک عدد قیچی – یک ظرف کوچک آویشن مخلوط با برنج وسنجد – نخ وسوزن سبز – لورک عروسی (مخلوط هفت نوع آجیل شیرین) که روی آن نقل وشیرینی ریخته شده – گلاب و آینه بود تدارک می دیدند تا مراسم ازدواج که در ایران باستان به آن سور می گفتند برگذار شود .



همانطور که لباس عروس سبز رنگ به همراه تور یا پارچه ای سبزرنگ روی سرش و لباس داماد دارای عرقچین سبز بر سر و روی شانه راست او چادرشب یا دستمال سبز بود سفره عقد در ایران باستان نیز سبز رنگ بوده که در پشت سرداماد برادر یا یکی ازبستگان بسیار نزدیک او آن را در یک سینی حمل می کرد .تمام وسایل موجود در سفره عقد یا گواه معانی خاصی داشتند