شاعر دیوانه باز کار دلش زار شد

شاعر دیوانه باز کار دلش زار شد
 از در و دیوار شهر از همه بیزار شد

حوصله ی دیدن روی کسی را نداشت

پرسه زنان راهی کوچه و بازار شد

خواست که جایی رود بلکه دلش وا شود

 یاد تو افتاد و باز کار دلش زار شد

دید سفر کردنش بیخود و بیهوده است

قید سفر را زد و در طلب یار شد

 تازه هوس کرده بود کار عجیبی کند

 در پی یک مقصد و جاده ی دشوار شد

گرچه قسم خورده بود از تو نخواهد نوشت

کاسه ی صبرش شکست در پی خود کار شد!!

لای ورق های خود شعر جدیدی نوشت

باز غزل مثل یک حادثه تکرارشد