امام مهدی در قرآن (4)
امام مهدی در قرآن (4)
2- با توجه به اینکه نام پیامبر(ص) در تورات ذکر شده است، چرا نام حضرت مهدی(عج) به صورت صریح در قرآن نیامده است؟
غیر از وجود مقدس امام مهدی(عج) موارد فراوان دیگری هست که در قرآن به صراحت از آنها سخن به میان نیامده است. این که نام پیامبر اسلام(ص) با صراحت در تورات آمده است، دلیل بر این نیست که باید نام امام مهدی(عج) هم در قرآن با صراحت بیاید؛ چون، ممکن است همانگونه که آن جا مصلحت در ذکرِ صریح نام پیامبر(ص) بود، این جا مصلحت در عدم تصریح به نام امام مهدی(عج) باشد، اگر چه با تصریح نام نیز مشکل حق ستیزان حل نمی شود؛ چنان که بشارت پیامبر در تورات و انجیل آمد؛ ولی بسیاری از اهل کتاب ایمان نیاوردند. مخالفت بنی اسراییل با پیامبر زمان خود دربارة فرماندهی طالوت دلیل دیگری است بر این که ذکر «نام» همه جا و همیشه اختلاف را از بین نمیبرد. بنی اسراییل در مخالفتی آشکار با پیامبرشان ـ با این که نام فرمانده به صراحت گفته شده بود ـ گفتند: أَنَّی یَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ عَلَیْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْکِ مِنْهُ وَلَمْ یُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ؛ چگونه او فرمانروای ما باشد، با اینکه ما برای فرمانروایی از او سزاوارتریم و به او مال گستردهای هم داده نشده است». برخی از بزرگان گفته اند اگر نام امام مهدی(عج) یا سایر امامان، با صراحت در قرآن ذکر می شد، انگیزه مخالفان برای تحریف قرآن، فراوان می شد و این سند جاوید الهی، در خطر تحریف قرار میگرفت. به علاوه این گونه نیست که تنها راه بیان حقایق، تصریح به اسم و رسم آنها باشد؛ بلکه در بسیاری از موارد، با بیان ویژگیهای یک حقیقت، البته به صورتی آشکار و روشن، می توان حقیقتی را به دیگران معرفی کرد. قرآن کریم، در مسأله امامت و ولایت و نیز مهدویّت و حکومت عدل جهانی، از این شیوه بهره گرفته است. در آیات متعدد، ولایت پس از پیامبر و حکومت جهانی امام مهدی(عج) را در قالب بیان ویژگی ها و صفات، بیان کرده است. بعضی از آنها عبارت است از: «به تحقیق در زبور، از پس تورات نوشتیم که مسلماً، زمین را بندگان صالح من، به ارث خواهند برد. به یقین، در این سخن، پیام رسایی است برای قومی که بندگان خدایند». «خداوند، کسانی از شما را که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، وعده فرمود که آنان را قطعاً در زمین به خلافت خواهد گمارد؛ همانگونه که کسانی را که پیش از آنان بودند به خلافت گمارد و قطعاً برایشان دینشان را مستقر خواهد کرد؛ دینی که آن را برای شان پذیرفت و آنان را از پس خوفشان به حالت امنیت، دگرگون می کند؛ آن چنان که مرا عبادت می کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس بعد از آن کفر ورزد، قطعاً آنان فاسقند».
مدرسه مجازی امام صادق علیه السلام
telegram.me/molamahdinejatian
2- با توجه به اینکه نام پیامبر(ص) در تورات ذکر شده است، چرا نام حضرت مهدی(عج) به صورت صریح در قرآن نیامده است؟
غیر از وجود مقدس امام مهدی(عج) موارد فراوان دیگری هست که در قرآن به صراحت از آنها سخن به میان نیامده است. این که نام پیامبر اسلام(ص) با صراحت در تورات آمده است، دلیل بر این نیست که باید نام امام مهدی(عج) هم در قرآن با صراحت بیاید؛ چون، ممکن است همانگونه که آن جا مصلحت در ذکرِ صریح نام پیامبر(ص) بود، این جا مصلحت در عدم تصریح به نام امام مهدی(عج) باشد، اگر چه با تصریح نام نیز مشکل حق ستیزان حل نمی شود؛ چنان که بشارت پیامبر در تورات و انجیل آمد؛ ولی بسیاری از اهل کتاب ایمان نیاوردند. مخالفت بنی اسراییل با پیامبر زمان خود دربارة فرماندهی طالوت دلیل دیگری است بر این که ذکر «نام» همه جا و همیشه اختلاف را از بین نمیبرد. بنی اسراییل در مخالفتی آشکار با پیامبرشان ـ با این که نام فرمانده به صراحت گفته شده بود ـ گفتند: أَنَّی یَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ عَلَیْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْکِ مِنْهُ وَلَمْ یُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ؛ چگونه او فرمانروای ما باشد، با اینکه ما برای فرمانروایی از او سزاوارتریم و به او مال گستردهای هم داده نشده است». برخی از بزرگان گفته اند اگر نام امام مهدی(عج) یا سایر امامان، با صراحت در قرآن ذکر می شد، انگیزه مخالفان برای تحریف قرآن، فراوان می شد و این سند جاوید الهی، در خطر تحریف قرار میگرفت. به علاوه این گونه نیست که تنها راه بیان حقایق، تصریح به اسم و رسم آنها باشد؛ بلکه در بسیاری از موارد، با بیان ویژگیهای یک حقیقت، البته به صورتی آشکار و روشن، می توان حقیقتی را به دیگران معرفی کرد. قرآن کریم، در مسأله امامت و ولایت و نیز مهدویّت و حکومت عدل جهانی، از این شیوه بهره گرفته است. در آیات متعدد، ولایت پس از پیامبر و حکومت جهانی امام مهدی(عج) را در قالب بیان ویژگی ها و صفات، بیان کرده است. بعضی از آنها عبارت است از: «به تحقیق در زبور، از پس تورات نوشتیم که مسلماً، زمین را بندگان صالح من، به ارث خواهند برد. به یقین، در این سخن، پیام رسایی است برای قومی که بندگان خدایند». «خداوند، کسانی از شما را که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، وعده فرمود که آنان را قطعاً در زمین به خلافت خواهد گمارد؛ همانگونه که کسانی را که پیش از آنان بودند به خلافت گمارد و قطعاً برایشان دینشان را مستقر خواهد کرد؛ دینی که آن را برای شان پذیرفت و آنان را از پس خوفشان به حالت امنیت، دگرگون می کند؛ آن چنان که مرا عبادت می کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس بعد از آن کفر ورزد، قطعاً آنان فاسقند».
مدرسه مجازی امام صادق علیه السلام
telegram.me/molamahdinejatian
- ۹۵۱
- ۰۴ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط