ﺑِﺴْﻢ ﺍﻟﻠﻪِ ﺍﻟْﺮَّﺣْﻤﻦِ ﺍﻟْﺮَّﺣﻴﻢ

ﺑِﺴْﻢ ﺍﻟﻠﻪِ ﺍﻟْﺮَّﺣْﻤﻦِ ﺍﻟْﺮَّﺣﻴﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﺁﻳﻪ 63 ﺳﻮﺭﻩ ﻧﻮﺭ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ ﻛﻪ :
ﻻ‌ ﺗﺠﻌﻠﻮﺍ ﺩﻋﺎﺀ ﺍﻟﺮﺳﻮﻝ ﺑﻴﻨﻜﻢ ﻛﺪﻋﺎﺀ ﺑﻌﻀﻜﻢ ﺑﻌﻀﺎ ﻳﻌﻨﻰ : ((ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺹ ) ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﻣﻰ ﺯﻧﻴﺪ ﺻﺪﺍ ﻧﺰﻧﻴﺪ)).
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ، ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺹ )، ((ﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪ)) ﻧﻤﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﻳﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻬﺎ ﺍﻟﻨﺒﻰ ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺯﻫﺮﺍ(ﻉ) ﻣﻰ ﮔﻮﻳﺪ: ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺰﻭﻝ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﻣﻦ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺮﺍﺀﺕ ﻧﻜﺮﺩﻡ ، ﭘﺪﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﺎ ﺍﺑﺘﺎﻩ (ﭘﺪﺭ ﺟﺎﻥ !) ﺻﺪﺍ ﻛﻨﻢ ، ﺑﻠﻜﻪ ﻭﻗﺘﻰ ﺧﺪﻣﺘﺶ ﻣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻡ ﻳﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ (ﺍﻯ ﺭﺳﻮﻟﺨﺪﺍ) ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻢ .
ﻳﻜﻰ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎﺏ ﺭﺍ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ ، ﺩﻳﺪﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺹ ) ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ، ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ : ((ﺍﻳﻰ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮ ﻧﺎﺯﻝ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﻧﺴﻞ ﺗﻮ، ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻨﻴﻰ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻡ .
ﺳﭙﺲ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ:
ﻗﻮﻟﻰ ﻳﺎ ﺍﺑﻪ ﻓﺎﻧﻬﺎ ﺍﺣﻴﺎ ﻟﻠﻘﻠﺐ ﻭ ﺍﺭﺿﻰ ﻟﻠﺮﺏ : ((ﺑﮕﻮ ﭘﺪﺭ ﺟﺎﻥ ! ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﻗﻠﺐ (ﻣﻦ ) ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﻣﻰ ﺳﺎﺯﺩ))

ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺍﺑﻦ ﺷﻬﺮ ﺁﺷﻮﺏ ﺝ 3 ﺹ 320