ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّﻪِ ﺍﻟْﺮَّﺣْﻤﻦِ ﺍﻟْﺮَّﺣﻴﻢ

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّﻪِ ﺍﻟْﺮَّﺣْﻤﻦِ ﺍﻟْﺮَّﺣﻴﻢ
داستان زیبای حضرت زینت کبری
ْﺯﻳﻨﺐ ﻛﺒﺮﻯ (ﺱ ) ﺭﻭﺯ ﭘﻨﺠﻢ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺍﻻ‌ﻭﻝ ﺳﺎﻝ 5 ﻳﺎ 6 ﻫﺠﺮﺕ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﻮﺩ. ﺧﺒﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﻋﺰﻳﺰ، ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ ) ﺭﺳﻴﺪ. ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ ) ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﺧﺘﺮﺵ ‍ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺯﻫﺮﺍ (ﺱ ) ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ ) ﻓﺮﻣﻮﺩ: ((ﺩﺧﺘﺮﻡ ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﺎﻥ ، ﻧﻮﺯﺍﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺑﻴﺎﻭﺭ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻢ )).
ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ ) ﻧﻮﺯﺍﺩ ﻛﻮﭼﻜﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻓﺸﺮﺩ، ﺑﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻰ ﺍﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﺯﺩ، ﻭ ﺁﻥ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ ) ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﻟﺒﻨﺪ ﺯﻫﺮﺍﻯ ﻋﺰﻳﺰﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻛﺸﻴﺪﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺨﺘﻦ ﻛﺮﺩ. ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺹ ) ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺷﺪﻳﺪﺍ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﭘﺮﺳﻴﺪ: ﭘﺪﺭﻡ ، ﭼﺮﺍ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻰ ؟! ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ ) ﻓﺮﻣﻮﺩ:((ﮔﺮﻳﻪ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ، ﺍﻳﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻰ ﻣﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻏﻤﺒﺎﺭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ، ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻡ ﻣﺠﺴﻢ ﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻼ‌ﺗﻰ ﺩﺭﺩﻧﺎﻛﻰ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎﻯ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺿﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ)).
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻗﺎﻳﻘﻰ ﻛﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﺷﻚ ﻣﻰ ﺭﻳﺨﺖ ﻭ ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﺰﻳﺰﺵ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻮﺳﻴﺪ، ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺭﺧﺴﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﻣﻌﺼﻮﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺭﺳﺎﻟﺘﻰ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻣﻰ ﮔﺸﺖ ﺧﻴﺮﻩ ﺧﻴﺮﻩ ﻣﻰ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ ) ﻓﺮﻣﻮﺩ: ((ﺍﻯ ﭘﺎﺭﻩ ﺗﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﻰ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﺎﻥ ، ﻫﺮ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺯﻳﻨﺐ ﻭ ﻣﺼﺎﻳﺐ ﺍﻭ ﺑﮕﺮﻳﺪ ﺛﻮﺍﺏ ﮔﺮﻳﺴﺘﻦ ﻛﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻰ ﺩﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻭ ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ))
 ﺧﻄﺎﺑﻪ ﺯﻳﻨﺐ ﻛﺒﺮﻯ (ﺱ ) ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ ﺍﻧﻘﻼ‌ﺏ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ (ﻉ ) ﺻﻔﺤﺎﺕ 55 - 57 ﺍﺛﺮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻘﻴﻤﻰ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ ﺳﻌﺪﻯ ، ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﻃﺮﺍﺯ ﺍﻟﻤﺬﻫﺐ ، ﺹ 32 ﻭ 22