مادر؛

مادر؛


روسری ات را بردار تا ببینم، بر شبِ موهایت؛


چند زمستان برف نشسته است؛


تا من به بهار رسیده ام ...!
دیدگاه ها (۲)

زمستان ۱۳۷۴ برف بازی کنار مادر روحت شاد

رها🍂 من تو رااز زمستان های خودتتا بهارِ دیگری رساندمتمام راه...

بانوی روزهای زرد پاییزی!برویم زیر درخت بیدروسری‌ات را وا کنب...

⁨مادرم فاطمه جانبه حقِ پهلوی شکسته‌اتپناهِ دل‌های شکسته باشو...

حال و هوای یکی از سردترین شهرهای جهان در روسیه در «نوریلسک ش...

بد ذاتانی که شاید اسم خود را پدر و مادر گذاشته باشن ......#م...

بهار یا تابستان ؟پاییز یا زمستان ؟شب یا روز ؟چه فرقی می کند...

جادویی به نام عشق

پارت 11 ★رمان ازدواج مخفی با هوانگ ★که هان با یک سگ توی بغلش...

به زیباییه مشکی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط