...

...
«کاش روزگار را خیاط ها می نوشتند؛
روزها ی خوبش را "بلند" می دوختند......دلتنگی هایش را "درز" می گرفتند.....رویش را " خنده دوزی" می کردند......بغض هایش را "تو" و همه جایش را "دور دوز" می کردند.....که یک عمر بپوشی و آ خ هم نگویند......تمامش را "یک رو، آ نقدر با دقت و تمیز "می دوختند ، که بر تن بنشیند و به دلخواه باشد.........
امیدوارم که خیاط روزگار با تمام تبحر و دقتش به گونه ای بدوزد ، که بر تنتان بنشیند.......