کاش روزگار را خیاط ها می نوشتند....

کاش روزگار را خیاط ها می نوشتند....

روزهای خوبش را ماکسی می دوختند....

دلتنگی هایش را درز می گرفتند....

رویش را خنده دوزی می کردند....

و بغض هایش را تو می گذاشت ....