وری وا پا عباس گَئو علمدارم

وری وا پا عباس گَئو علمدارم
تا یو وه هَیجارُم وا مَشک پُر اُو
بَچیَل از تشنی از زنده ئی سیرو
می خیمه مَندیرو سوسن من تُو
نزنی ای کافر بی دین و بی باور
تیر وه گلی اصغر ای،طفل بی،شیر
به خدا می دنیا کَس نَیده تا ای سا
که بچه ی،سَوا جا شیر خوره تیر
لایی لایی اصغر نوباوه ی حیدر