وقتی که ازشون میخوایم بند کفشمونو ببندن

**کایزر:**
«حتی بند کفش‌هات هم باید مثل شاهزاده‌ها بسته بشه… بذار من این افتخار رو داشته باشم.»
«زانو زدم، ولی فقط برای تو. اینو یادت بمونه.»

**ایساگی:**
«اِه؟ بند کفشت بازه؟ صبر کن، الان درستش می‌کنم.»
«تو که همیشه مراقب منی… حداقل بذار منم یه بار مراقبت کنم.»

**کاراسو:**
«فکر کردی من اینو نمی‌بینم؟ بیا، بذار خودم ببندمش.»
«هر بار که این کار رو می‌کنی، یه کم بیشتر مجبورم می‌کنی بهت فکر کنم.»

**شیدو:**
«چی؟ بند کفش؟ اوه، پس باید زانو بزنم برات؟ جالبه…»
«اگه بخوای، می‌تونم با یه دست هم ببندمش… ولی ترجیح می‌دم آروم انجامش بدم.»

**اوتویا:**
«بند کفش؟ جدی؟ خب، فقط چون تویی… بیا.»
«اگه یکی دیگه بود، اصلاً قبول نمی‌کردم. ولی تو… متفاوتی.»

**رین:**
«…بند کفشت بازه. بذار ببندمش.»
«حرف نزن. فقط… بذار تمومش کنم.»

**سائه:**
«بند کفش؟ …باشه، بشین.»
«تو همیشه اینجوری منو مجبور می‌کنی کارای کوچیک انجام بدم… عجیبه.»

**باچیرا:**
«بند کفش؟ اوه اوه! بذار من مثل یه هیولای کوچولو برات ببندمش!»
«اگه بذاری، موقع بستن برات آواز هم می‌خونم… جدی!»

**بارو:**
«بند کفش؟ …حتی این کار کوچیک رو هم باید خودم انجام بدم؟ باشه.»
«ولی بدون که فقط برای تو این کار رو می‌کنم. برای بقیه اصلاً قبول نمی‌کردم.»