بزرگترین شکست زندگیم رو زمانی خوردم که کسی که عاشقش بودم

بزرگترین شکست زندگیم رو زمانی خوردم که کسی که عاشقش بودم رو برای همیشه از دست دادم،بعد از اون دیگه توان ادامه دادن نداشتم خودمم نمیخواستم دیگه ادامه بدم!
مادرم وقتی این حالم رو دید دستم رو گرفت و بهم گفت باید بتونی کنار بیای،
گفت میدونم بعد از این دیگه هیچ چیز خوشحالت نمیکنه،
بعد از این جوری زندگی میکنی که انگار تمام زندگی رو دیدی..!
ولی باید بتونی رو پا خودت وایسی هرچقدرم هم که سخت باشه،
گفت این انتخاب تو بود و من بهت نمیگم اشتباه بود یا درست ،
بهت میگم قوی باش و پا عواقبش وایسا،
در نرو،زانوی غم بغل نگیر..!
اینا راهش نیست..
یاد بگیر از این به بعد باید خودخواه باشی،
خودت رو هرجور شده نجات بده..
نمیگم گریه نکن،بکن ولی خودت رو نباز
نمیگم فراموشش کن،چون میدونم این امکان پذیر نیست،
ولی تمام وقتت رو بهش فکر نکن..!
حتی اگر همه چی رو باختی بی هدف ادامه نده..
باید خودت رو برسونی به یه جایی...!
باید قوی نشون بدی خودت رو چون آدما از اینجا به بعدش میان سمتت که بیشتر بهت ضربه بزنن و تو نباید تسلیم بشی،
باید چیزی داشته باشی که بتونی بهش افتخار کنی!
وقتشه غم هاتو دفن کنی زیر همون بالشت بچگیت بمونن تو دیگه بزرگ شدی،
نذار کسی بفهمه قلبت شکسته..اصلآ نذار کسی بفهمه قلب داری،
و یه روز وقتی که آماده بودی،وقتی حس کردی وقتشه،همه چیز رو بذار پشت سرت و برو دنبال قلبت!!
ولی الآن قلبت رو حبس کن،
نذار کسی بهش دست بزنه...
این تنها راهشه!
اول خودت رو بساز ،اول خودت رو ببخش!
بعد میبینی که همه چیز تموم شده..
تمام درد هات و غصه هات و...
فقط صبر کن..
زمان لازمه!