.

.
عادت ناجوانمردانه‌ترین بیماریست، زیرا هر بداقبالی را به ما می‌قبولاند، هر دردی را و هر مرگی را...
در اثر عادت، در کنار افرادِ نفرت‌انگیز زندگی می‌کنیم، به تحمل زنجیرها رضا می‌‌دهیم، بی‌عدالتی‌ها و رنج‌ها را تحمل می‌کنیم.
به درد، به تنهایی و به همه‌چیز تسلیم می‌شویم.
عادت، بی‌رحم‌ترین زهر زندگیست!
زیرا آهسته وارد می‌شود.
در سکوت کم کم رشد می‌کند و از بی‌خبری ما سیراب می‌شود و وقتی کشف می‌کنیم که چطور مسمومِ آن شده‌ایم، می‌بینیم که هر ذرّه بدنمان با آن عجین شده است،
می‌بینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمی‌کند... .