نام مرد (حضرت عباس ع )

۱. نام مرد



عباس ای که زیب دهد بر تو نام مرد

بادا فدای همچو تو مردی تمام مرد

این نکته را پدر به تو فرمود وقت مرگ

ماموم مرد باش حسین است امام مرد

بزم وفای عهد که میدان کربلا است

دادی بنوع مرد تو درس مرام مرد

تو زنده ای و گر نسزد آنکه فاش گفت

روز شهادت تو بود قتل عام مرد

عزم خرام کرد چو قدت ، سپهر گفت

تنگ است ملک کون بر این نیم گام مرد

آه از دمیکه از پی تنبیه خصم خواست

سر از نیام قهر بر آرد حسام مرد

شور قیام گشت غریو عجیب خواست

کآمد سکینه مشک بکف از خیام مرد

خون جای اشک ریخت ز مژگان مرد راه

پیچید دود آه که گردید دام مرد

کای ساقی نخست زمانی شتاب کن

ما تشنه ایم آب کَرَم کن ز جام مرد

بگرفت و رفت ، لیک لب تشنه باز گشت

اَریکۀ روزگار نگردد به کام مرد

دندان به مشک گفت نه گر آبرو برم

ای روز عمر زود سفر کن به شام مرد

با سُمِّ اسب خورد کنم استخوان خویش

تا سُرمه چشم مرد کشد از عظام مرد

کرد ، آنچه کرد گردش این چرخ واژگون

کآمد بگوش خسرو مردان سلام مرد

قامت خمیده بر سر آن نعش پاک گفت

رفتی و ماند از تو به دوران دوام مرد

بلخی نصیب مرد بجز جور دهر نیست

مهدی(عج) ذخیره ایست پی انتقام مرد