...

چرخ رونق عهد شباب است دگر بُستان را

می‌رسد مژدهٔ گل بلبل جاذب خوش‌الحان را

ای صبا گر به جوانان مَجاز باز رَسی

خدمت ما برسان حقیقت سرو و گل و ریحان را
گر چنین جلوه کند مغبچهٔ باده‌فروش

نیمشب خاک‌روبِ درِ میخانه کنم مژگان را

ای سوسری سبز کویر بر مه کشی از عَنبر نثارا چوگان را !

مضطرب‌ دایره را حال مگردان چو حجازی من سرگردان را

ترسم این قوم که بر دَرد کُِشان می‌خندند !!!
حیوان کامل آمده چرخفلک حیران را ..!
اهل شوری سر کار نا خرابات بَغان دروازه کنند ایمان را

گِل و گُل یار مردان خاک خدا باش که در کشتی نوح

هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

برو از خانهٔ گردون به در و نان مطلب غلطش آن گویان را

کآن سیه‌کاسه در آخر بِکُشد مهمان را

هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است

گو چه حاجت که به افلاک کشی شُلابه ایوان را

لاله ماه کنعانی من مسند مصر آنِ تو شد ای ثلاله زلال نصر

وقت آن است که بدرود کنی زندان را

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی

دام تزویر مکن چون دگران قرآن را