آزادشدن «حمیر» ، بدست خسرو انوشیروان (ویرایش 2)

روند آزادسازی «پادشاهی یمنی حمیر» ، از چنگ «پادشاهی آکسوم» (حبشه) ، که همپیمان «امپراتوری روم خاوری» بود
__________________________
«رومی‌ها» ، که پشتیبان فرآوریشیوهء «برده‌دارسالاری» (برده‌داری) بودند ، از قلمروی آغازین خود ، که همان شهر «رم» بود ، رفته‌رفته (بتدریج) همهء اروپای پدفرازی (جنوبی) را زورگیری (تسخیر) کردند ، و سپس «فراز (شمال) آفریقا» و «باختر آسیا» را نیز زورگیری کردند ؛ و با «شاهنشاهی ایران ساسانی» ، که پشتیبان فرآوریشیوهء «خویشفرمائیگرائی» (1) بود ، هم‌مرز شدند ؛ و سپس برای زورگیری کردن قلمروی «ایران ساسانی» ، و نابود کردن «خویشفرمائیگرائی» و دین «مزدا یسنا» {دین زرتشت} ، که پشتیبان «خویشفرمائیگرائی» بود ، بارها به کشور ما ‌تاختند.

سپس ، در سال 525 زادروزی (میلادی) ، «امپراتوری روم خاوری» ، «پادشاهی آکسوم» (2) ، که همپیمانش بود را واداشت که قلمروی «پادشاهی یمنی حمیر» ، را به خاک خود بیافزاید ، تا بتواند از گذر کردن کشتی‌های بازرگانی و جنگی «ایران ساسانی» ، از «تنگهء مندب» (باب المندب) ، جلوگیری کند.

در پیرامون سال 568 زادروزی (میلادی) ، «یمنی‌ها» که از چیرگی (سلطهء) اشغالگران «آکسومی‌ها» (حبشی‌ها) بر کشورشان ، ناخشنود بودند ؛ به رهبری یکی از هموندان (اعضای) خاندان یمنی سرنگون شدهء «حمیر» (3) ، بنام «سيف بن ذی يزن» (4) ؛ برپد (علیه) پادشاه آنهنگام «یمن زورگیری شده» ، که «مسروق ابن ابرهه» (5) نام داشت ، خیزشی (قیامی) را برپا کردند . ولی از آنرو که خیزش ، پیشرفت خوبی نداشت ، «سيف بن ذی يزن» ، پس از چندی ، خود را به دربار «خسرو انوشیروان» (6) رساند ، و از او ، برای پیشبرد خیزش «یمنی‌ها» ، یاری خواست ؛ که با پذیرش «شاهنشاه ایران ساسانی» روبرو شد ؛ و «خسرو انوشیروان» ، یکی از سپهبدان دیلمانی «ایران ساسانی» بنام «بویه» (7) یا «وهریز» (7) را گمارد ، تا با سپاه زیر فرمانش ، به یمن بتازد و این کشور را از زیر فرمانروائی «پادشاهی آکسوم» درآورد (8).

در «جنگ حضرموت» (8) ، که میان سپاه «شاهنشاهی ایران ساسانی» و سپاه «پادشاهی آکسوم» رخ داد ، «مسروق ابن ابرهه» کشته شد ، و سپاهیان پیروز «شاهنشاهی ایران ساسانی» ، به شهر «صنعا» ، پایتخت «یمن» ، پاگذاردند (وارد شدند) ؛ و «آکسومی‌ها» را به قلمروی «پادشاهی آکسوم» (2) ، در ورای «دریای سرخ» ، پس‌‌راندند (عقب راندند) (8).

پس از این پیروزی ، «سيف بن ذی يزن» ، به خواست مردم «حمیر» ، به پادشاهی «حمیر» برگزیده شد ؛ و این کشور ، همپیمان «شاهنشاهی ایران ساسانی» گردید . همچنین ، به خواست مردم «حمیر» و «سيف بن ذی يزن» ، و خود «خسرو انوشیروان» ، بخش پدفرازی (جنوبی) «حمیر» ، به خاک «شاهنشاهی ایران ساسانی» ، افزوده شد ؛ تا راهبرش (کنترل) تنگهء فرجای (مهم) «مندب» (باب المندب) ، بدست «ایران ساسانی» بیافتد ، و همچنین از تازش دوبارهء «پادشاهی آکسوم» به حمیر ، جلوگیری شود (8) . پس از اینگاه (این زمان) ، جلوگیری از گذر کردن کشتی‌های بازرگانی و جنگی «امپراتوری روم خاوری» از این تنگه ، آغاز شد.

یادآوری میشود که پادشاهی های «لخم» ، «غسسان» ، «حمیر» ، «کیندا» ، و «ازد» ؛ و همچنین مردم سرزمین «حجاز» ؛ همه «یمنی تبار» بوده اند ، و دارای زبان و «دب» (خط) پیشرفتهء خودشان بوده اند ؛ ولی «عرب‌ها» که در بخش کوچکی از «حجاز» میزیستند ، و به زبان «عربی» سخن میگفته اند ، دارای «دب» (خط) نبوده اند.

(1)برای آشنا شدن با «خویشفرمائیگرائی» ، خواهشمندم که پیشگفتار برگه‌ام (پیجم) را بخوانید.
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Aksum
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Himyarite_Kingdom
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Sayf_ibn_Dhi_Yazan
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Masruq_ibn_Abraha
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Khosrow_I
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Wahrez
(8) https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Hadhramaut