عزیزم!

عزیزم!

گاهی فقط اندکی از مرا

برای روزهای نداشتنم کنار بگذار

مثلا دست خطم را

که لای کتاب شعری

آهسته تو را می بوسد

یا صدای غمگینم را

که در یک شب بخیر طولانی

در گوش خواب آلودت می گوید:

«تا ابد دوستت دارم»

حق با فروغ بود

روزی من

پرنده ای مرده خواهم بود

که تا بی نهایت

در تو پرواز خواهد کرد...


| مهتاب سالاری |