★شَــــب که می شـــــود

★شَــــب که می شـــــود
★گلویَـــم پُــر می شــود
★پر از یک بُـغـض ِِ سَنگیـــن
★بُـغضی که نـــاخواسته می ترکَـــد
★ و
★چشمــــــــانم را پــــــــــاک ، بــارانی می کنــد

★و امـــــا دلــم . . . .؛
★دلــم پُـر می شـــود از درد
★دردهـایی پُـر از حــــرف
★حـرف هــایی مملـوء از سکـــــــوت
★حرف هایی که یک بــاره در دلـم فَوَران می کننـد و
★روی این دیــــوار ِِ مَـجــازی آرام می گیرنــد