کاش آدم ها می دانستند که در هر دیدار،

کاش آدم ها می دانستند که در هر دیدار،
یک تکه از یکدیگر را با خود می برند...
عده ای فقط غم هایشان را به ما می دهند!
و چقدر اندک هستند ،
آدم های سخاوتمندی که وقتی به خانه بر می گردی،
می بینی تکه های شادی هایشان را
در مشت های تو جا گذاشته اند...فروغی چه زیبا میگفت: اگر یاد کسی هستیم،این هنر اوست،نه هنر ما...!
چقدر زيباست كسی را دوست بداريم
نه برای نياز...
نه از روی اجبار...
و نه از روی تنهايی...
فقط برای اينكه
" ارزشش را دارد"....