ای سفر کرده دلم بی تو بفرسود بیا*

ای سفر کرده دلم بی تو بفرسود بیا*
غمت ازخاک درت بیشترم سود بیا*
مایه راحت وآسایش دل بود رخت*
تا برفتی تو دلم هیچ نیاسود بیا*