مرا تو راحت جانی و من تو را نــگران

مرا تو راحت جانی و من تو را نــگران
اگر بهشت را بهایش تورانداشتن است
جهنم است بهشتی که نیستی تو درآن
به‌جست‌وجوی‌تودرچشم‌خلق‌خیره‌شدم
غریبـــــه اند برایم تمــــام رهـــــگذران
نهان چگونه نگه دارمت ز چشم رقیب
چقدر راهــزن اینجاست بین همسفران
عجب ز عشق که هر کس حکایتی دارد
از این گدازهٔ آتشفـــــشانِ در فــــَــوران
خموش باش که با دیگران نمی گویند
رموز تجـــــربۀ وحی را پیــــــــامبران