‌ــ

‌ــ
‌ ‌لبهایت را حصارِ تَنِ بی تابم ڪُن
بوی وحشی هم آغوشیمان
تلاقی مستیت را فواره میڪند "
در حوالی خلوتی ڪه جان میدهیم
رج به رج می بافم "
بوسه های گر گرفته ام را
در هیزم حریر سفید گونه تَن اَت "
بی شڪ شالوده این عشق
تولد ناله هاییست ڪه "
تمام مرا به چنگال انگشتانت
به یغما خواهد بَرد .... ‌