پزشک بدون مرز

دکتر عمادی سال ۱۳۴۵ در قائم‌شهر متولد شد. پدرش دامداری داشت و اولین شغل دکتر عمادی چوپانی بود. بعد گرفتن دیپلم در زمان جنگ به خدمت سربازی رفت اما بعد از پایان سربازی نیز مدتی در جبهه ماند. او سال ۱۳۶۶ در رشته پزشکی دانشگاه بابل پذیرفته شد. آغاز ترم، بهمن‌ماه بود. به همین دلیل از ۶ ماه فرصت استفاده کرد و راهی جبهه شد. عمادی با حضور در جنگ مجروح و شیمیایی شد.

او سال ۱۳۷۳ در پزشکی عمومی فارغ‌التحصیل شد. از این سال تا ۱۳۷۹ به‌عنوان پزشک عمومی در بخش اورژانس بیمارستان رازی قائم‌شهر مشغول فعالیت کرد. او در این سال برای خواندن تخصص به دانشگاه علوم پزشکی تهران آمد و سال ۱۳۸۳ نیز بورد تخصصی گرفت.

تخصص گرفتن این پزشک با زلزله بم مصادف شد. مسئولان وزارت بهداشت به دکتر عمادی پیشنهاد کردند که به خاطر جانبازی محل خدمت را خودش انتخاب کند. او که می‌دانست در بم سالک بیداد می‌کند آنجا را انتخاب کرد. خودش می‌گوید: حکم مأموریتم را سه ماهه زدند که اگر نتوانستم کار کنم بتوانم برگردم. وقتی آنجا رفتم برخلاف آمار ۲۰۰ نفری سالک با ۲۰ هزار نفر روبه‌رو شدم. روزی ۵۰ نفر را معاینه می‌کردم. حدود یک سال و نیم آنجا کار کردم تا موفق به ریشه‌کن کردن این بیماری شدم. وی سالانه دو ماه به هزینه خودش راهی کشورهای آفریقایی می شود و به درمان بیماران می پردازد.