گلشیفته فرهانى!

گلشیفته فرهانى!
خیلیا تشویق میكنن، خیلیا تحلیل میكنن، خیلیا فحش میدن، خیلیا هم جوك میسازن،
اما من فقط نگاه میكنم، من جزء اون دسته مردمى هستم كه نه موافقم نه مخالف، یه جورایى فكر میكنم شاید اصلا به من ربطى نداره،
مگه داستان اون بچه هاى بى لباسى كه شبا تو خیابوناى شهر از سرما مى لرزن به من مربوط بوده؟
مگه داستان اختلاس و تقلب و دزدیا به من مربوط بوده؟
مگه اون خط فقرى كه هر روز افتاده دنبالمون تا مردم بیشترى رو به زیر بكشه به من مربوط بوده؟
مگه قصه ى اسیدپاشى به من مربوط بوده؟
مگه وقتى كه سرانه مطالعه ى كشور ٢ دقیقه در روز شد، به من مربوط بود؟
مگه جنگ و نفت و سیاست و داعش و هزار كوفت و زهر مار دیگه به من مربوط بوده كه حالا، یه بابایى اون كله دنیا واسه فكر خودش لخت شده به من مربوط باشه؟
ما كلا سرمون زیاد گرمه، حواسمون خوب پرت میشه.
مغزمون پوكه، چشامون كوره، گوشمون كره، دست و پامون لمسه، اما تا دلت بخواد دهنمون بازه، واسه حرف مفت، واسه تحلیل آبكى، واسه مرده باد و زنده باد...
اگه خدایى وجود داشته باشه حتما از وجود ما خیلى خوشحال نیست...