پياز

پياز

امام صادق (ع) مى فرمايد: پياز بخوريد زيرا در پياز سه حكمت سودمند نهفته است :
1 - لثه ى انسان را نيرومند و محكم مى سازد.
2 - دهان را خوشبو مى كند.
3 - بر نيروى جنسى مى افزايد.
نيز فرمود:
- پياز بوى دهان را نيكو كند و رنگ چهره را بر افروزد و ((نيروى جنسى )) را تقويت كند.
و باز هم فرمود:
پياز خستگى را از تن مى زدايد و اعصاب را استوار مى كند و ميل جنسى را زياد سازد و بيمارى تب زا را درمان نمايد.
اين گفتار امام صادق (ع) در قرن دوم هجرى در قرنى كه مردم از پزشكى و فيزيولوژى جز اندكى نمى دانستند، ثبت شده است . ولى در اين كه حقايق علمى در ((لابواتوار)) آشكار مى شود، اين گونه گياهان خوب مى توانند فلسفه ى وجودى خود را به جهانيان عرضه كنند و منافع و خواص خود را در دنياى تكنولوژى جلوه گر سازند.
دكتر لاكوفسكى كه پياز را تحت مورد بررسى ، تحليل و تحقيق قرار داده عقيده دارد ((پياز)) در مقابله با بيمارى هستى بر باد ده سرطان حريف قدر و توانمندى است . دكتر لاكوفسكى مى گويد:
ما همچنان روى پياز مطالعه مى كنيم و عقيده داريم كه روزى اين گياه ناچيز مطمئن ترين وسيله براى درمان دردهاى بشر از كار در آيد.
دكتر ((دامر)) مى گويد:
پياز در عين اين كه غذاست ، دوا هم هست . پزشكان پياز را در مورد بيمارى كليه و ادرار و استسقا داروى موثرى مى شناسند و ترجيح مى دهند اين گياه خام خورده شود.
پزشك ديگرى مى گويد:
پياز حاوى ماده اى گرانقدر است كه درد گلو و بينى و مجارى تنفّس را سبك مى سازد.
آنچه پزشكان تا كنون در حق پياز گفته اند از اين قبيل است و مسلم است كه آينده اكتشافات سودمندترى در مورد اين گياه به عمل خواهد آورد و مقام پياز را در دنياى علوم فراتر خواهد برد.
---------------
ياز بوى بد دهان را كه ناشى از بدكار كردن معده است برطرف مى كند. بلغم را از بين مى برد و محرك قواى جنسى است .
امام صادق (ع )
پـيـامـبـر خـستگى را برطرف ، اعصاب را قوى ، قوه راه رفتن را زياد، آب مرد (نطفه ) را افزون و تب را از بين مى برد.
امام صادق (ع )
پياز لثه را محكم ، پشت را قوى و پوست بدن را لطيف مى كند.
امام صادق (ع )
پـيـغـمبر اكرم (ص ) فرمود: وقتى كه وارد شهر و محلى شديد، از پياز آنجا بخوريد تا مرض آن محل را از شما دور كند.
امام صادق (ع )
پـيـاز بـه عـلت مـدربـودن ، در مـوارد آب آوردن شـكـم (اسـتـسقاء) تشمع كبدى (Hopatic Cirrohse) و آلبـو مـيـنورى مؤ ثر است . بعلاوه درمان كننده ذات الريه و ذات الجنب نيز مى باشد. طبق تحقيقات فلم (FIamm) پياز اشتها آور و كاهش ‍ دهنده ناراحتى هاى مربوط به نفخ شكم و غيره است . به علاوه پياز به علت داشتن مقدار زيادى انسولين گياهى به نـام (گـلو كـوكـينين )، كم كننده قند خون نيز هست و اين اثر پياز با انجام دادن آزمايش هاى زياد بطور قاطع مورد تاءييد قرار گرفته است .
در استعمال خارجى ، پياز نيمه پخته ، تسكين دهنده سوختگيها و بواسير است .
پـيـاز داراى هـورمون و دياستازى است كه غدد اشك و آميزش و گوارشى را تقويت مى كند. ايـن مـواد در اثر حرارت از بين مى روند و پياز پخته تاءثيرى در قواى جنسى و هاضمه ندارد و اشك آور هم نيست .
پياز درمان كننده كوه گرفتگى است .
در 100 گرم پياز مواد زير يافته مى شود:
پروتيد 3گرم
گلوسيد 12گرم
ليپيد 3/0 گرم
و مقدارى فسفات و استات و سيترات دو كلسيم و ويتامين هاى A.B.C

----------------