بسم رب الشهداء...

بسم رب الشهداء...





مختصری از زندگی نامه شهیدمدافع حرم محمدحسین حمزه...

در سال 1365 هجری شمسی، 15اسفندماه
مصادف با 1407هجری قمری،5رجب المرجب
چشم به جهان گشود...

در همان نوزادی به بیماری سختی مبتلا شد که سه بار عمل جراحی شدند،در شرایطی بدنیا آمد که دو دایی شهیدو یک عموی اسیر در دست بعثیان خاطراتش را رقم میزد...

پدرش پاسدار و رزمنده وجانباز مادر، خواهر دو شهید با فرهنگ ایثار و شهادت رشد کرد،مراحل تدریس را تا دیپلم به پایان رسانید،سپس به کسوت لباس سبز قامتان پر افتخار سپاه در آمد...

شهید محمدحسین علاقه شدیدی به مسائل نظامی داشت، آخرین مدل سلاحهای سبک وسنگین دنیا را از اینترنت دریافت میکرد و بامهندسی معکوس باپیچیده گی آنها آشنا میشد و در صورت ضرورت در بسیج و تداوم آموزش سپاه،تدریس میکرد...

کم کم شایستگی خودش را نشان داد تا لیاقت استادی آموزش سلاح های پیشرفته و به روز دریافت کرد...

در سال 1383که به عضویت سپاه در آمد، تا زمان شهادتش برهه ای از زمان خاص و خاطره آمیز همکاران و همرزمانش است، در میادین مختلف و مراسمات و یادمانها و یادبودها حاضر بود...

یادواره شهدا عضو فعال و مبتکر، یادمانهای دفاع مقدس، راوی و راهنما و مجری مراسم اعتکاف خدمتگزار،ساخت و ساز مسجد و حسینیه، کارگری پر تلاش، ساخت فیلم های کوچک برای خانواده شهدا فعال بود...

بالاخره هر جا که خلأی احساس میکرد آنجا را با حضور فعالش پر میکرد چه مسایل نظامی، چه فرهنگی، یا اجتماعی، وعبادی،وخانوادگی...

در خدمت به مردم سر از پا نمی شناخت،جمع آوری کمکهای مردم برای کمک به محرومین گرفته تا نیروی مقاومت،دردعای ندبه، نماز جمعه،زیارت عاشورا، در سال 1386 با خانواده مذهبی و پاسدار از نسل سادات شهرستان طالقان، روستای اورازان ازدواج کرد،دو تا از عموهای همسرش بنامهای حسن و حسین میر نوراللهی بشهادت رسیده بودند...

داماد دو دایی شهید...
عروس دو عموی شهید...

حاصل این ازدواج دو فرزند بنامهای محمد محسن و زینب است، و یک مسافر در راه، که دیگر چهره پدر را نمی بیند...

محمد حسین عاشق ولایت، بود،حضور همیشگی چفیه بر دوشش نشان از همرنگی با امام خامنه ای را داشت...

با دیدن شرایط خاص سیستان و بلوچستان دو باره به ماموریت داوطلبانه به آن مناطق رفتند
سپس برای کمک به مدافعان حرم به سوریه اعزام شدند،بار اول در سال93 بمدت 3ماه رزمیدند،اما در بازگشت به وطن بدون همرزم شهیدش محمد طحان، او را کاملا در نقطه غیرت و قدرت ادامه راه شهدا قرار داد...

برای بار دوم هم داوطلب با نیروهای تیپ عازم به سوریه منطقه حلب شدند، مسوولیت فرماندهی گروهان را در خط پدافندی به عهده گرفته بودند...

از آنجا که منطقه جنوب شرقی حلب،از حساس ترین نقطه های درگیری سوریه است، خط مقدم مستقر شدند...

تحرکات قوی دشمن سپس تک داعش در آن منطقه باعث محاصره و دستور عقب نشینی صادر شد...

لازم بود عده ای جان فدا، خط را نگهدارند تا نیروها به راحتی عقب نشینی کنند،محمد حسین یک لحظه فهمید که اگر این نقطه را خالی کنند دشمن همه را قتل عام می کند، فریاد میزد که باید بایستیم اینجا خونها ریخته شده تا حفظ شود...

در همین حالت گلوله باران سلاح های دشمن امان ادامه سخن را به حسین نداد وشهید محمد حسین حمزه در صبح پنجشنبه مصادف با 26فروردین 1395 ساعت8و30دقیقه 6رجب
با انفجار گلوله 106 دشمن پرواز کرد
همانگونه که در وصیت نامه اش از خدا خواسته بودتا همانند امام حسین، ع،بشهادت برسد ترکش گلوله گلویش را میدرد و سمت چپ بدنش همچون مادرش زهرای اطهر و بدن سبد الشهدا تکه تکه و متلاشی میگردد و با رقص خونین عاشق در برابر معشوق به خیل شهدای جهان اسلام می پیوندد...





نحوه شهادت شهید مدافع حرم، محمدحسین حمزه بنا به گفته همرزم شهید...

در حمله گروهک تروریستی داعش (خلاف آنچه در این خصوص گفته شده که در درگیری با جبهه النصره شهادت واقع شده) شهید محمدحسین مجبور به ترک موقعیت قبلی که به اسم موقعیت حضرت زهرا(س) تحویل ایشان شده بود، شد...

این عقب نشینی برای شهید بسیار ناخوشایند بود به حدی که برای از دست دادن آن موقعیت در آن لحظات قبل از شهادتش که در کنار هم بودیم اشک می ریخت...

داعش در تکی که انجام داد موقعیت و تجهیزاتی را از ما به غنیمت گرفت، از جمله یک قبضه توپ 106 که به محض به دست گرفتن آن اقدام به پرتاب سه گلوله از آن کردند که یکی از آنها به موقعیت بچه های فاطمیون برخورد و تعداد زیادی از آنها را شهید کرد...

گلوله دوم و سوم به موقعیت پادگان ما برخورد کرد که ترکش از دو ناحیه ی گردن (شاه رگ) و شکم و پهلو به شهید عزیز اصابت و در همان محل موجب شهادت ایشان گردید.
زمان شهادت پنج شنبه 26 فروردین 95
حوالی ساعت 8 صبح...




شهادت بی قرار های جامونده صلوات...