پروردگارا این روزها روزگار زیاد با اسبابش بازیم میدهد...م

پروردگارا این روزها روزگار زیاد با اسبابش بازیم میدهد...مرا بچه میداند...پروردگارا این روزها دین را حراج میکنند و تو را هم بازیچه دست ان قرار داده اند...پروردگارا از حرج و مرج این شلوغی ها میترسم امانم نمیدهند صداهایشان افکارم را ربوده است...عشقشان مانند پرنده پرواز میکند وجودشان سرشار از,پلیدیو دروغ و نیرنگ است...ای پروردگار این مردم کودک درونشان را بزرگ کرده اند و از,آن انسانی دو رو و حقه باز ساخته اند...خدایا این زمین هم آزرده است از مردان شهوت پرست...انسانیت دیگر جای خود را به حشریت داده...اینجا سلام که میکنند یعنی هدفی دارند... اینجا همه خسته اند اما باز هم دشمنند با یکدیگر...