چقدر بغض بخوانم سکوت بنویسم؟ 

چقدر بغض بخوانم سکوت بنویسم؟ 
چقدر حرف دلم را منوط بنویسم؟ 

چقدر درّه بمانم به قلّه خوش باشم؟ 
به پای دامنه‌ها از سقوط بنویسم؟ 

چقدر دست من از پا درازتر باشد؟ 
برای آمدنت هی قنوت بنویسم؟ 

چه می‌شود که بیایی و شعرهایم را 
به خط بوسه به زیر گلوت بنویسم؟ 

و یا به جوهری از رنگ سیب روی لبت 
دو آیه از لب خود، از هبوط بنویسم 

به جای بودن و ماندن، به جای آغوشت 
نصیب من شده از جستجوت بنویسم 

ﻧﯿﺎﻣﺪﯼ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﺶ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻡ 
قطار می‌رود و من به سوت بنویسم...