ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ

ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ

1 - ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ بوده اﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺎﺭﺕ . ﭼﻪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺧﺎطر ﺍﺳﺎﺭﺕ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ زنجیره سود دائم ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍﯼ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﻋﺼﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ، ﺑﺪﻥ معتصب ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .

2 - ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﻓﺸﺎﺭﯼ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﺗﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻧﺞ ، ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﯽ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ، ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺧﻮﺩ کوچک بر حق ﺑﻪ ﺷﺮﻁ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮﯼ بزرگ اما ناحق .

3 - ﻣﻦ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﺭﻧﺞ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺭﻭﺍ
ﻣﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ . ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻮ ﺗﺤﻤﯿﻞ
ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺭﻭﺍ ﺩﺍﺭﻡ .

4 - ﻗﺪﺭﺕ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﺑﺪﻥ ﻣﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻧﻈﻢ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻨﺪ ، ﺩﻭﻟﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺑﺪﻥ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﻓﺎﻗﺪ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ و اراده ﺍﺳﺖ ﺣﺘﯽ ﺑﺮ بدﻥ ﺧﻮﺩ .

5 - ﺩﺭ ﻣﻦ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭﯼ ﺳﺖ ( ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﮔﺮ ) ﮐﻪ ﺑﺎ ذات ﺍﺳﺎﺭﺕ در تضاد ﺍﺳﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﺗﻦ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ، این نوع از وحشت پارادوکس را وحشت زندانبان از زندانی می نامند .

6 - ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺗﻦ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻏﺬﺍ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮑﯽ ﺑﺎ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﭘﯿﺮﻭِﺯﯼ ﻗﺪﺭﺕ ، ﺑﺎ ﺭﻧﺞ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﺑﺪﻥ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺑﺪﻥ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺷﻮﺭﺵ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

7 - ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﻦ ﺩﻭ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ ﻭ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺑﺪﻥ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﺭﺟﻮﻉ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﺪﻥ
ﻭ ﺍﺭﮔﺎﻧﯿﺴﻢ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﺑﯿﻮﻟﻮﮊﯾﮑﯽ ﺧﻮﺩ ؛ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺴﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﺭﻧﺞ
ﺗﻨﺰﻝ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ . ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺭﻧﺠﯽ ﻣﻀﺎﻏﻒ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ .

8 - ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ، ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺷﻮﺭﺵ ﻭ ﻗﺼﺪ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺩﻭﻟﺖ
ﻣﯽ ﺷﻤﺎﺭﺩ . ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺳﻄﺤﯽ ﻭ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺗﯽ ﺍﺳﺖ .

9 - ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﭼﻮﻥ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻋﻤﻠﯽ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﺍﺳﺖ .


درباره تصویر : عکس متعلق به هولگر مینز از اعضا گروه چریکی ارتش سرخ آلمان است که در نوامبر 1974 پس از 53 روز اعتصاب غذا در زندانهای آلمان جان سپرد .