تا تو رفتی همه گفتند « از دل برود، هر آنکه از دیده برفت..

تا تو رفتی همه گفتند « از دل برود، هر آنکه از دیده برفت...»
و دل آن روز به ناباوری و غصه من خندیدند
آه ای رفته سفر!
که در این کلبه ویرانه هنوز
یادگار تو بجاست
کاش...
کاش یک لحظه سکوت شب اندوه مرا میخواندی،
که چه ها بر من آزرده گذشت؟
و بدانی تو که
از دل نرود همانکه از دیده برفت