می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ پنجره‌! به‌ آسمون‌!

می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ پنجره‌! به‌ آسمون‌!
به‌ این‌ شب‌ِ آینه‌ دزد! به‌ تَک‌ درخت‌ِ کوچه‌مون‌!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ تو! به‌ اسم‌ِ نقطه‌چین‌!
به‌ گریه‌های‌ بی‌هوا! به‌ کولی‌ِ کوچه‌نشین‌!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ هر رفیق‌ُ نارفیق‌!
به‌ شاعرای‌ بی‌غزل‌! به‌ جنگلای‌ بی‌حریق‌!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ قاتلم‌! به‌ روزگار!
به‌ اون‌ کسی‌ که‌ میندازه‌ به‌ گردنم‌ طناب‌ِ دار!

دنیای‌ ما عوض‌ می‌شه‌، تنها با این‌ جمله‌ی‌ ناب‌:
دوسِت‌ دارم‌، دوسِت‌ دارم‌، دوسِت‌ دارم‌ تو این‌ عذاب‌

می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ بادبادک‌! به‌ مدرسه‌!
به‌ تَرکه‌ی‌ خیس‌ِ انار، کنارِ درس‌ِ هندسه‌!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ مرغ‌ِ عشق‌ِ بی‌قفس‌!
به‌ جغدِ پیرِ بَد صدا! به‌ نِی‌زنای‌ بی‌نفس‌!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ هر چی‌ خوبه‌، هر چی‌ بَد!
به‌ خونه‌های‌ کاگِلی‌! به‌ سیبای‌ توی‌ سبد!
می‌خوام‌ بگم‌: دوسِت‌ دارم‌! به‌ بغض‌ِ تلخ‌ِ انتظار!
به‌ بَدترین‌ فصل‌ِ سفر! به‌ آخرین‌ سوت‌ِ قطار!

دنیای‌ ما عوض‌ می‌شه‌، تنها با این‌ جمله‌ی‌ ناب‌:
دوسِت‌ دارم‌، دوسِت‌ دارم‌، دوسِت‌ دارم‌ تو این‌ عذاب‌



#فی خالِدون . .