ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ
ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﻢ ؛ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺑﻐﺾ ...
ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺗﯿﺮﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﺐ ، ﺍﺑﺮﯼ ، ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺳﺘﺎﺭﻩ ...
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﻭﺭﻡ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺷﻔﺎﻓﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎﺗﺸﺎﻥ ﮐﺮﺩ ... ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﺮ
ﺁﺩﻣﯽ ؛
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻏﺒﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺣﺴﺮﺕ ﺑﺮ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ .
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻢ ...
ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻣﯿﺪﺵ ﺭﯾﺨﺘﻪ ...
ﻧﻪ! ﻫﻨﻮﺯ ﯾﮏ ﺑﺮﮒ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ........... ﺧﺪﺍ !
ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ :
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ