نقد فیلم ملاقات محرمانه

ملاقات محرمانه فیلمی از ادوارد برگر که رُمانَش را رابرت هریس نوشته، اثری ایدئولوژیک و نه محرمانه درباره‌ی مصلحتِ واتیکان است. چهره‌ای که این فیلم در جهاتِ مختلف از سیاستِ حاکم بر مذهبِ کاتولیک و دینِ مسیحیت نشان می‌دهد، همان چهره‌ای است که نقشِ تالی‌فاسدهای اخلاقی در «تردید» جان پاتریک شنلی، را ایفا می‌کند. مدیومِ سینما خطرناک‌ترین جنبه‌های تردیدی در باورهای فرد به مذهب را نمایان می‌‌کند. این جنبه‌ها می‌توانند همزمان فکت‌هایی از مذهبِ مذکور در فیلم‌نامه ارائه دهند که ریشه در هدایت‌گریِ یک فردِ قدرتمند دارند. «ملاقات محرمانه» با یک مرگ شروع می‌شود. مرگی که در سینما بارها و بارها نمایش داده شده. تفاوت این مرگ با دیگر تصادفاتِ مرسوم در فیلم‌نامه، از هم پاشیدنِ نظامِ مشخصی از مذهب در جهان است. خواننده‌‌ی رُمان هنگام روبه‌رو شدن با چنین واقعه‌ای توانایی تصورِ شخصی از چگونگی برخورد با این فروپاشی را دارد. این تصور به خواننده کمک می‌کند تا باورِ دیگران را باور کند اما هنگامی که ما با یک باور در سینما برخورد می‌کنیم از دریچه‌ی ذهنِ کارگردان ایمانِ افراد را ارزیابی خواهیم کرد. لنزِ دوربین دقیقاً تصوّرِ کارگردان از رُمانی است که خواننده و بیننده ملزم‌اند این تصوّر را بپذیرد و...
برای مطالعه‌ی متن کامل از لینک زیر استفاده کنید.
https://longtake.ir/mag/?p=25600
برای مشاهده‌ی ویدئوی مرتبط از لینک زیر استفاده کنید.
https://aparat.com/v/zmn2u32