یه لحظه خودمون رو در این آینه نگاه کنیم، دوست عزیزم:

یه لحظه خودمون رو در این آینه نگاه کنیم، دوست عزیزم:

- : سلام دوست عزیزم، آفریقایی‌هایی رو می‌شناسم که در آستانه مرگ قرار دارند.. کمکشون می کنی؟

- ای بی فکر نادان، تو چطور از من توقع داری به یه مشت آدم هایی کمک کنم که اصلا معلوم نیست دین و ایمانشون چیه. در حالی که مسلمانان در فقر و بدبختی زندگی می کنند، چراغی که به خونه رواست رو که کسی به مسجد نمی بره(و برای نهنگ‌هایی که در ساحل به گل نشسته‌اند، اشک ریزان).

- : سلام دوست عزیزم، شما مسلمانی. می دانی تعدادی از مسلمانان در غزه با مرگ دست و پنجه نرم می کنند. هیچ چیز ندارند. نه دارو ، نه خوراک، کمک می کنی؟

- ای بی فکر نادان، تو چطور از من می خواهی به یک مشت سنی کمک کنم در حالی که شیعیان زیادی در فقر و بدبختی هستند، چراغی که به خونه رواست رو که کسی به مسجد نمی بره.. (و برای فرانسه یک دقیقه سکوت).

-: سلام دوست عزیزم، شما شیعه هستی، می دانی در سوریه کودکان زیادی هستند که فصل سرما رسیده و نیاز به کمک تو دارند.

- ای بی فکر نادان و مزدور، تو با چه جراتی از عرب‌ها حمایت می‌کنی در حالی که در کشور من پارسی‌هایی هستند که کارتون خوابند، چراغی که به خونه رواست رو که کسی به مسجد نمی بره.. (و دریغ از این که یک بار محض حمایت از یک کارتن خواب دقیقه ای با او گفتگو کند و درد دلش را بشنود، سکه ای با غرور می اندازد، یک فحش به حکومت می دهد و می رود).

- سلام دوست عزیزم، در جنوب زلزله شده و در شمال سیل آمده، کمک می کنین؟‌ مردمی هستند که خانه خود را از دست داده اند..

- ای مزدور، تو چطور به من جرات می کنی چنین حرفی بزنی. پس مگه هلال احمر و کمیته امداد چه غلطی می کنند... چراغی که به خونه رواست رو که کسی به مسجد نمی بره..



سلام دوست عزیزم، .. ولی نه.. تو دوست نیستی.. دوستی یعنی انسانیت.



آیا اگر کسی می گوید به فکر غم و درد انسانی مظلوم، باش، یعنی به فکر غم و رنج نزدیکانت نباش؟!
هم‌وطن عزیزم که به اسم وطن،‌ عینکی سیاه از نژاد بر چشمانت زده‌ای، فردوسی می‌گوید:
تو کز محنت دیگران بی غمی، نشاید که نامت نهند آدمی..

و ما با یک ضرب‌المثل دل‌خوشیم که مسلمانیم یا انسانیم.

در حالی که انسانیت چیزی بالاتر از این می‌گوید چه رسد به اسلامیت.


بعضی از ما فکرمان چقدر کوتاه است. ما کجاییم. از خودم شرمنده شدم .