️

️
قلب ندارند آدمهایی که به سادگی تنهایَت میگذارَند
نه تنها قلب ، بلکه آنها وُجدان هم ندارند
می آیند به زندگیَت و تو هَم آنها را با آغوشِ باز قبول میکنی
امّا نکن !
آنها میروند از زندگی ات
میروند و میروند و تمامْ میشوَند … میدانی از آنها چه باقی میماند ؟
یک مُشت حَرف که هک شدند در مغزَت و
تا عُمر داری بیرون نمیروَند که نمی روند ،
یک مُشت خیابان که بوی قدم هایتان آنها را گرفته ،
یک مُشت دوستِ مُشترک که هر بار دیدَنشان او را به یادَت میآورد،
و یک خَروار خاطِره !
یک خَروااار ،
این بَد است ،
نگذارید آدم ها با شما خاطره بِسازند - روزی میرسَد با همین خاطرات ، اَعماقِ وُجودَت میسوزد ، وقتی آن روز بِرسَد دیگر شب ها را نمیخوابی ،
یکی یکی به ترتیبِ خاصی میآیند و از جلو چِشمانِ خیسَت عُبور میکنند .. نَگذار آدم ها با تو خاطره بسازند !
آنها زَخم میزنند ،
زَخم هایی عمقی که میمانند تا همیشه !
هیچ اصراری هم برای ماندنِ آنها نداشته باش !
بُگذار آزاد باشند ، به هر جا که میخواهَند بروند .
شاید این بهتر باشد