بله من خودم رو در لوکی می بینم

بله من خودم رو در لوکی می بینم
چون میدونم چه حسی داره وقتی بین چیزی که واقعا هستی و احساس میکنی... و تصویری که بقیه ازت دارن یه فاصله ی بزرگ وجود داشته باشه :))
میدونم چه حسی داره وقتی دوست داری اطرافیانت تو رو با تمام تناقض هایی که داری ، بپذیرنت و به رسمیت بشناسن و ارزشت رو بدونن و روت حساب کنن

(اسلاید سوم )
و برای لوکی ، موبیوس باعث شد لوکی بتونه خودش باشه ، برای اولین بار فرصت پیدا کنه خودش رو بشناسه و همون‌طور که واقعاً هست، دیده بشه؛ نه صرفاً اون تصویری که دیگران ازش ساخته بودن.
البته که موبیوس فقط لوکی رو نپذیرفت؛ بهش کمک کرد خودش هم خودش رو جور دیگه‌ای ببینه :)) فراتر از تمام چیزی که بقیه تعریفش میکردن و باعث شده بودن باور کنه که یه ویلنه :»