آن دوست که من دارم

آن دوست که من دارم
آن یار که من دانم
شیرین دهنی دارد
دور از لب و دندانم
وقتی نکند با من
کان شاخص نوبر را
بنشینم و بنشانم
گل بر سرش افشانم
ای روی دل آرایت
مجموعه زیبایی
مجموع چقد دارد
از من که پریشانم

دریا که نقشی ماند
از طرح وجود من
چون یاد تو می آرم
خود هیچ نمیمانم
ای خوب تر از لیلی
ای مست که چون مجنون
عشق تو دگر داند
در کوه و بیابانم
ای کاش زمین دشمن
گر روی به من آرد
از روی تو بیزارم
گر روی بگردانم