یاایهاالذین امنوا اجتنبوا کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم

یاایهاالذین امنوا اجتنبوا کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم
ای کسانی که ایمان اورده اید
از ظن و گمان بسیار بپرهیزید که بعضی از گمانها گناهست...

گاهی میای میگی طرفمو میشناسم اهل دروغ نیس مثلا اینطوری حکایت میکرد：…

درسته طرف تو راستگو اما امکان بی دقتی و گمان اشتباه درش هست یا نه که تو حرفشو دربست قبول میکنی و پخش میکنی؟(حکایت بازی با ابروی ادمها با تهمت یا بدون تهمت بماند)

به اونچه که خود ادم میبینه و به برداشتی که میکنه هم اطمینانی نیست مثال：

- تو ماشین دوستم نشستم و دارم از طریق همین شبکه ها برای یکی دیگه یه عکس میفرسم
مادرم زنگ میزنه برو تو اینترنت ساعت حرکت قطارها رو ببین
میگم ببخشید نت ندارم
این دوستم که نمیدونه من تنظیمات نت گوشیم درست نیست که بتونم وارد سایتها شم با خودش میگه عجب! چه راحت دروغ گفت!

- به قرض خواستن میری پیش دوستت و اونم درمیاد که هیچی ندارم! یا اصلا بتو مقروضه و مدتهاست که پولتو نداده
فردا میبینیش تو یه فروشگاه داره حسابی خرید میکنه
اخمات میره تو هم و سر تکون میدی که خوب شد خدا دستشو رو کرد برام
بعد متوجه میشی یا نمیشی که داشته برای خواهرش خرید میکرده!

- از در خونه یا محل کار دوستت رد میشی میگی بیا بریم بیرون میگه باور کن خیلی کار رو سرم ریخته تا فردا صبحم بشینم پاش تموم نمیشه
قبول میکنی و میری سمت خونه خودتون
دوست دیگه ای میاد برات میگه که دیشب باهم بیرون بودن تا دیروقت
حرص میخوری و دندون قروچه میری بدون اینکه بدونی پرونده ی اون کار همون زمان که تو رفتی بدلایلی بسته شده بود!

نمونه ها زیاده از روابط خرد بگیر تا مسایل کلان تا سوء ظن به خود خدا که بحث خیلی گسترده ای داره