بالم شکسته بود و هوایی نداشتم

بالم شکسته بود و هوایی نداشتم
از دست روزگار رهایی نداشتم
بیهوده نیست عاشق گنبد طلا شدم
مشهد اگر نبود که جایی نداشتم
دردم زیاد بود و طبیبی مرا ندید
دردم زیاد بود و دوایی نداشتم
گفتم مگر امام رضا چاره‌ای کند
ای وای اگر امام رضایی نداشتم
گفتند در حرم همه را راه می‌دهند
اصلاً بنای بی‌سروپایی نداشتم
میل تو بر دل آمد و میل گناه رفت
ورنه من از گناه اِبایی نداشتم
چندین شب است گریه شده کار من ولی
باز هم برات کرب ‌و بلایی نداشتم...
یاامام رضا ...
گفتم به دل كه بَهر ِ گدايي كجا روم؟
گفتا برو به طوس بگو يا اباالجواد...