.

.
.
.
. شام عاشوراست، یا شام غریبان حسین
عالم هستی شده سر در گریبان حسین
.
.آفرینش از صدای واحسینا پر شده
گوئیا در قتلگه، زهراست، مهمان حسین
.
.ماه! خاکسترنشین شو، آسمان، با من بسوز
کز تنورآید به گوشم صوت قرآن حسین
.
.شعله آتش بر آید از دل آب فرات
خونْجگر دریاست، بر لب‌های عطشان حسین
.
.مهر، از دریای خون بگذشته و کرده غروب
ماه، تابد از فلک بر جسم عریان حسین
.
.نیزه‌ها شمشیرها کردند جسمش چاک‌چاک
اسب‌ها دیگر چه می‌خواهند از جان حسین
.
.نیست آثاری دگر از بوسۀ خون خدا
جای سیلی مانده بر رخسار طفلان حسین
.
.همسر خولی نگه کن بر روی خاک تنور
اشک غربت می‌چکد از چشم‌گریان حسین
.
.باغبان وحی، کو؟ تا بنگرد یک نیمْروز
گشته پرپر، این‌همه گل از گلستان حسین
.
امان از دل زینب س
السلام علیک یا زینب کبری س ،یا رقیه خاتون عزیز ارباب....