دلم بهانه میگیرد نبودنت را

دلم بهانه میگیرد نبودنت را
هیچ راهی برای سرکوبش نیست
نه خاطراتت
نه رویایت
نه یادت
تنها
مثل هیزمی که به آتش نهاده ای
میسوزد و میسوزاند
امید دارم
اشک شاید مرهمی برای او باشد.....

?