عزیزان: من درسنّ 58 سالگی با دو بار کربلا رفتن و چهاربارش

عزیزان: من درسنّ 58 سالگی با دو بار کربلا رفتن و چهاربارشام پر بلا(سوریه) و به
لطف حق و شب زنده داریهای مداوم در ماه مبارک رمضان , خادم گلزار شعرا شدم
لذا 58 سالی را که به بطالت گذشت
بعنوان شب یلدای عمرم تلقی کرده و این سروده ام , خطاب به خودم میباشد:
==================

*** گلبانگ ***


ای خفته یِ غافل : شبِ یلدات سپری شد

گلبانگ اَذان , رهبرِ مرغِ سحری شد.


بر خیز و تو بشتاب . به گلزارِ عبادت .

پیرانه سری , نخلِ امیدت ثمری شد .


آن گویِ طلا , میرسد اکنون ز رهِ دور .

هشدار , که وقتِ هنر و جلوه گری شد .


گر عهدِ شبابت , به بطالت همه بگذشت.

صد شکر, که این باقیِ عمرت دُرری شد


بر حَبلِ متین , معتصم و معتکف آمد .

دل داده به دلدار و حقیقت نگری شد.


ای خالقِ یکتا و تو ای قادرِ مطلق .

الغوث. , اگر سستی و کوته نظری شد.


* آنگه , که شدم زائرِ آرامگهِ یار .

ارکانِ وجودم , همه زیر و زبری شد.


* در دایره یِ عشق , تو دیدی دلِ خاطی

از شرم , رخم رنگ به رنگ و جگری شد


اندر قفسِ سینه , فرو ماندی و خاموش

آنگونه که در برف , نهان کبکِ دری شد


دیوارِسکوتم همه بشکست و فرو ریخت

طبعم به خروش آمد و کِلکم شرری شد.


فریاد بر آوردم از آن اوجِ ستم ها .

گوشِ فلکِ عربده جو , رو به کری شد .


مهمان که شدم , چند صباحی به برِ او .

سقّایِ دلم , نیّرِِ شمس و قمری شد .


دیدم , که از الطافِ دلارایِ الهی .

هر ذرّه غبارِ حرم اش , تاجِ سری شد.


* بر بامِ دلم , خیمه زده مرغِ همایون .

کاینسان قلمم رایتِ فتح و ظفری شد .


این گوهرِ توحید و نبوّت و امامت .

ِِِاِرثیست , که از سویِ پدر بر پسری شد


* در متنِ شمیم و طنینِ عشق , عظیما :

هر لحظه مرا هدیه یِ بس تازه تری شد


* در دفترِ سوّم , که ملقّب به نسیم است

طوبایِ دلم , بارِ دگر بار وَری شد .

*******************
ای خفته یِ غافل شبِ یلدات سپری شد

پیرانه سری , نخلِ امیدت ثمری شد

********************
شاعر = عبدالعظیم عربی از خوزستان .


یاد آوری :
1_ بطالت = بیهوده گویی .
2_ حبل = ریسمان .
3_ متین = محکم و استوار.
4_ معتصم= چنگ زننده به دامن کسی.
5= مطلق= تمام . همه .
6= الغوث = به فریاد رس .
7= خاطی= خطا کار.
8= کِلک = قلم.
9= طبع= ذات , سزشت (منظور= طبع شعرم)
10= نیّر= نور دهنده .
11= شمیم و طنین و نسیم = نام سه جلد کتاب اشعارم که به چاپ رسیده .
12= طوبی یا طوبا = نام درختی در بهشت.