تو هر غروب ، نظر می کنی به خانه ی من دریغ ! پنجره خاموش و

تو هر غروب ، نظر می کنی به خانه ی من دریغ ! پنجره خاموش و خانه تاریک است هنوز یاد مرا پشت شیشه می بینی که از تو دور ، ولی با دل تو نزدیک است نادر نادرپور